یکی از علائم ظهور آن حضرت که در برخی روایات از علائم حتمی شمرده شده ، خروج شخصی به نام «دجال» است . او یک طاغوت بسیار حیله گر است و عده بسیاری را با خود همراه می کند.

حتمی بودن خروج او : حضرت علی (ع) از پیامبر اکرم (ص) نقل می کند که فرمود:«پیش از قیامت ده امر حتمی واقع می شود : خروج سفیانی ، دجال ، دود ، دابة الارض ، خروج قائم ، طلوع خورشید از مغرب ، نزول عیسی ، فرو رفتن در مشرق جزیرة العرب ، بیرون آمدن آتشی از قعر یمن که مردم را به محشر براند» (این حدیث مشکوک است)

نام و نسب او : عده ای گویند که نام دجال صائد بن صید یا ابن صیاد است ،و برخی مخالف این امر هستند در لغت دجال به معنی کذاب (بسیار دروغ گو) است، و فعل آن را به معنی «آب طلا و آب نقره دادن» دانسته اند. دجال را در زبان های انگلیسی و فرانسه،«آنتی کریست» نامیده اند که به معنی دشمن و ضد مسیح است.

خصوصیات فردی او : حضرت امیرالمؤمنین (ع) می فرماید: «او چشم راست ندارد ، و چشم دیگرش در پیشانی اوست ، و مانند ستاره صبح می درخشد، چیزی در چشم اوست که گویی آمیخته به خون است. وی در یک قحطی سختی می آید ، و بر الاغ سفیدی سوار است...»

و در صحیح مسلم در کلام رسول خدا (ص) دجال چنین توصیف شده است:«او مردی چاق سرخ روی ، با موی سر مجعد و اعور است ،چشمش همچون دانه انگوری است که بر روی آب قرار گرفته باشد.»

عقیده او : امیرالمؤمنین(ع) می فرماید:«او با صدای بلندی فریاد می زند که بین مشرق و مغرب ، صدایش را جن و انس و شیطان می شنوند (به فرض صحت روایت ، ممکن است این عمل به وسیله رادیو و تلوزیون صورت بگیرد) و می گوید: ای دوستان من! به سوی من آیید. من هستم کسی که آفریده است، پس استوار ساخته و مقرر کرده و هدایت نموده است. من پروردگار برتر شما هستم.»

مکان خروج : امیرالمؤمنین (ع) می فرمایند:«او از شهری که آن را اصفهان می گویند و قریه ای که معروف به «یهودیه» است بیرون می آید.»

مرگ او : رسول خدا (ص) می فرمایند:«دجال در امت من بیرون می شود در چهل روز ، پس خداوند عیسی بن مریم را مأمور می کند او را طلب می کند و از بین می برد.» و حضرت علی (ع) ضمن یک خطبه طولانی فرمود:«مهدی (ع) با یارانش از مکه به بیت المقدس می آیند، و در آن مکان بین آن حضرت با دجال و ارتش او، جنگ واقع می شود، دجال و ارتش او مفتضحانه شکست می خورند ، به طوری که از اول تار آخر آنها به هلاکت می رسند و دنیا آباد می شود و حضرت مهدی (ع) عدالت و قسط را در جهان به پا می دارد، و طبق روایتی آن حضرت دجال را در کناسه کوفه به دار می زند.»

بعضی از علما چون شیخ صدوق(ره) با استناد به پاره ای از روایات از جمله روایت امیرالمومنین معتقدند که غرض و هدف الهی ، بر این تعلق گرفته است که دجال زنده باشد و کسی نتواند او را بکشد تا دجال آینده باشد.

محدث قمی (ره) می  گوید: در روایت ابو امامه است که رسول خدا (ص) فرمودند: «هر مؤمنی که دجال را ببیند آب دهان خود را بر روی او بیندازد و سوره مبارکه حمد را بخواند، تا سحر آن ملعون دفع شود و در او اثر نکند چون او ظاهر شود، عالم را پر از فتنه و آشوب نماید، و میان او و لشکر قائم (ع) جنگ واقع شود و بلاخره آن ملعون به دست مبارک حضرت حجت (عج) یا به دست عیسی بن مریم (ع) کشته شود.»

البته عقیده شیعه بر این است که امام مهدی (عج) است که دجال را می کشد نه حضرت عیسی(ع) .

با توجه به خصوصیاتی که ذکر شد و در بعضی موارد با هم اختلاف دارند، بعضی معتقدند: همان گونه که از ریشه لغت دجال از یک سو و از منابع حدیث از سوی دیگر استفاده می شود، دجال منحصر به فرد معینی نیست ، بلکه عنوانی است کلی برای افراد پر تزویر و حیله گر که برای کشیدن توده های مردم به دنبال خود از هر وسیله ای استفاده می کنند، چنان که پیامبر اکرم (ص) فرموده اند:«هر پیامبری بعد از نوح قوم خود را از فتنه دجال بر حذر داشت و من نیز شما را بر حذر می دارم.»

ممکن است این نظر درست باشد، چون اگر از مفاهیم رمزی کفایی روایات مورد بحث صرف نظر کنیم، بیشتر آنها از نظر ضوابط سندی ، اخبار واحدی می باشند که چندان معتبر نیستند.

تمام مطالب این پست از کتاب ۱۰۰پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان(عج) جمع آوری شده است

یکی از علایم حتمی ظهور امام زمان(عج) که وقوعش قطعی خواهد بود ، خروج سفیانی است.

اخبار و روایات زیادی در مورد سفیانی موجود می باشد که به چند مورد اشاره می کنم :

حتمی بودن خروج او : امام صادق (ع) فرموده است«پیش از قیام قائم (ع) پنج علامت حتمی می باشد: یمانی، سفیانی، صیحه آسمانی، قتل نفس زکیه و فرو رفتن سرزمین بیدا.»

نام و نسب او : امیرالمومنین(ع) فرمودند:«فرزند خورنده جگرها، از وادی یابس خارج می شود ... اسمش عثمان و پدرش عنبسه و از اولاد ابوسفیان است.»

و امام زین العابدین (ع) فرموده است:«سپس سفیانی ملعون از وادی یابس بیرون می آید، وی از فرزندان عنبسه بن ابی سفیان است.»

خصوصیات فردی او : امام باقر (ع) در این رابطه می فرماید:«سفیانی، سرخ روی سپید پوست و زاغ چشم است، هرگز خدا را پرستش نکرده و هرگز مکه و مدینه را ندیده است ...»

عقیده او : از برخی روایات استفاده می شود که وی مسیحی و یا از ساخته های مسیحیت است . مانند روایتی که شیخ طوسی نقل کرده است که:«سفیانی از شهرهای روم روی می آورد برای انتقام و در گردنش صلیب است ...». البته این روایت که از معصوم نقل نشده نمی تواند مورد اعتماد باشد.

و از برخی روایات چنین استفاده می شود که وی مسلمان منحرفی است که کینه حضرت علی (ع) را به دل دارد . چنانکه امام صادق (ع) می فرماید: «گویا سفیانی را می بینم که در میدان کوفه شما جایگاه خود را گسترده، و منادی او فریاد می زند ؛ هر کس سر شیعه علی بن ابی طالب را بیاورد ، هزار درهم مزد خواهد گرفت. همسایه بر همسایه می جهد و گردنش را می زند و هزار درهم را می گیرد . آگاه باشید که در آن روز حکومت شما فقط به دست زنا زادگان خواهد بود.»

زمان خروج او : امام صادق (ع) می فرماید: «امر سفیانی از مسایل حتمی است، و خروجش در ماه رجب می باشد.»

و نیز می فرمایند: «خروج سفیانی ، یمانی و خراسانی در یک سال و یک ماه و یک روز واقع خواهد شد.»

مکان خروج او : امیرالمومنین (ع) می فرمایند: «سپس پسر جگر خوار (هند، همسر ابوسفیان) از وادی یابس خروج کند ، تا به منبر دمشق نشیند.»

و امام هادی (ع) در ضمن حدیثی چنین فرموده است: «خراسانی و سفیانی خروج خواهند کرد، این از مشرق و آن دیگری از مغرب .»

مدت حکومتش : امام صادق (ع) فرمود: «سفیانی از علایم حتمی است ، خروج او در ماه رجب خواهد بود و از آغاز خروجش تا پایان آن جمعاً 15 ماه است که در شش ماه آن جنگ و پیکار می کند ، و چون شهر های پنج گانه (دمشق، حمص، فلسطین، اوردن، حلب) را تصرف کرد، 9 ماه فرمانروایی می کند، و یک روز هم بر آن افزوده نمی شود.»

محل مرگ او : حضرت امیرالمومنین (ع) در ذیل آیه شریفه : « و لو تری اذ فزعوا فلا فوت» می فرماید:«کمی پیش از قیام قائم ما مهدی (ع) ، سفیانی خروج می کند ، پس به اندازه دوران حاملگی یک زن که 9 ماه باشد حکومت می کند ، لشکریان او به مدینه وارد می شوند ، تا اینکه به" بیدا " می رسند ، خداوند آنها را در زمین فرو می برد .»

به فرض صحت روایت مذکور و مانند آن ، تمامی اخباری که از فرو رفتن لشکری در صحرای بیدا خبر می دهند ، و مورد قبول شیعه و سنی است ، همگی مربوط به سفیانی و برنامه ها و کارهای او می شود .

این بود مهمترین خصوصیاتی که در کتب حدیث، پیرامون سفیانی ذکر شده است. در آخر ، ذکر این نکته شایسته است که در پاره ای از روایات استفاده می شود که امکان دارد سفیانی منحصر به یک فرد نبوده، بلکه اشاره به صفات و برنامه های مشخصی باشد که در طول تاریخ افراد زیادی مظهر آن بوده اند.

از جمله، در روایتی از امام سجاد (ع) نقل شده، خروج سفیانی از مسایل حتمی و مسلم است ، و در برابر هر قیام کننده ای یک سفیانی و جود دارد .

چون قصد دارم علایم ظهور رو در این وبلاگ بنویسم ، ابتدا فایده ها شو از کتاب "یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (عج)" نوشته علیرضا رجالی تهرانی می نویسم .

« در رابطه با این که ظهور علایم یاد شده چه فایده هایی دارد می توان در سه فایده خلاصه کرد : اول اینکه این علامات می تواند جنبه تشریفاتی داشته باشند که خدای متعال به وسیله اینها تجلیلی از مقام آن حضرت نماید، چنانچه از تولد خاتم الانبیا (ص) به علاماتی تجلیل نمود . پس ظهور این علامات، بر عظمت آن حضرت و اهمیت مقاصد و منویات او دلالت دارد.

دوم اینکه : اعلام خطر و جنگ به دشمنان است ، یعنی به وسیله این امور، دشمنانِ آن حضرت را قبل از شروع به جنگ تهدید و ارعاب می کند ، و شاید همین امور هم از اسباب رعب و وحشتی باشد که در احادیث وارد شده که آن حضرت به وسیله رعب و وحشت نصرت و یاری می شود و به هر سمتی حرکت کند، به اندازه دو ماه راه پیشاپیش او رعب حرکت می کند.

سوم اینکه: مژده و بشارت به منتظرین و طالبان وصال است، تا هم تسکین خاطر پیدا نمایند و هم آماده خدمتگزاری شوند، ترسی که از دشمنان داشتند از خود زایل، و قوت قلبی حاصل کنند. »

در آخر این پست از اینکه مدتی نبودم معذرت مخوام ، درگیر امتحانات دانشگاه بودم