شبهه:

یکی از شبهاتی که از سوی اهل سنت مطرح می شود این است که:

«شیعیان معتقدند که پیامبر اکرم (ص) دوازده امام را به عنوان جانشینان خود معرفی کردند که اولین آنها علی بن ابیطالب و آخرین آنها حضرت مهدی (عج) است . اما مهدی مورد اعتقاد شیعیان از حدود یکهزار و دویست سال پیش در پس پرده غیبت به سر می برد در حقیقت در این مدت اسلام بدون امام و مسلمین بدون رهبر مانده اند.»

پاسخ:

عقیده به منجی و حضرت مهدی (عج) مختص شیعیان نیست بلکه اهل سنت نیز به منجی اعتقاد دارند و اکثر اهل سنت امام زمان (عج) را به عنوان منجی آخر الزمان می دانند. برای اثبات موضوع ذکر چند روایت از کتب اهل سنت خالی از لطف نیست:

در سنن ترمذی ، سنن ابو داود و دیگر منابع کتب خلفا از رسول خدا روایت می کنند که فرمود: «دنیا پایان نگیرد تا مردی از اهل بیتم که همنام من است حاکم عرب شود.»

همچنین در مستدرک حاکم، مسند احمد ، و دیگر کتب از "ابو سعید خدری" نقل شد که رسول خدا فرمود : «قیامت برپا نگردد تا زمین از ظلم و ستم و دشمنی انباشته گردد ، سپس فردی از اهل بیتم قیام کند و آن را از عدل و داد پر نماید ، همانگونه که از ظلم و ستم انباشته شده بود.»

در مستدرک حاکم از "ابو سعید خدری" است که رسول خدا فرمود: «مهدی از ما اهل بیت است ، کشیده بینی ، فرازین چهره و پیشانی نورانی که زمین را از عدل و داد انباشته گرداند، همان گونه که از ظلم و ستم انبوهی گرفته بود و ...»

البته روایات دیگری نیز هست که در صورتی که مورد نیاز کسی بود می توام با ذکر منبع ذکر کنم

پس در اصل منجی بودن حضرت مهدی(عج) تردیدی نمی ماند . در مورد طول عمر ایشان که بیش از هزار و صد سال است نیز قبلا صحبت کرده ام اما برای یاد آوری نکته ای را عرض می کنم:

قرآن در مورد عمر حضرت نوح می فرماید: «و لقد ارسلنا نوحاً الی ...»

«نوح را به سوی قومش فرستادیم او نهصد و پنجاه سال در میان مردمی زیست که چون ستمگر بودند طوفان به کامشان در کشید.» سوره عنکبوت آیه 14

بعد از طوفان و بیرون آمدن از کشتی نیز 350 سال دیگر زندگی کرد. بنابراین مجموع عمر حضرت نوح بنابر اقوم حدود هزار و سیصد سال بوده است در صورتی که عمر حضرت مهدی (عج) تا کنون کمتر از 1200 سال است . و عمر حضرت خضر خیلی بیشتر از این است. البته برخی از علمای مکتب خلفا نیز این استدلال را آورده اند.

از روایات به خوبی پیداست که کسی که در آخرالزمان قیام می کند و جهان را از عدل و داد پر می کند همان مهدی (عج ) فرزند امام حسن عسکری است . و از آنجا که می دانیم زمین هیچ گاه نمی تواند از حجت خدا خالی باشد. (به دلایلی که در پست های قبل گفته شد)

در نتیجه به خوبی پیداست که در زمان غیبت تنها نوع ارتباط امام با مردم تغییر کرده است و نمی توان اصل امامت و ولایت ایشان را زیر سوال برد.

آغاز امامت و ولایت امام عصر حضرت حجت (عج) بر عموم شیعیان جهان مبارک باد

از بارزترین کسانی که انسانیت را در تمام مراحل تاریخی مطرح و بنای رفیع اندیشه های انسانی را پایگذاری کردند و به ارزش های فردی و اجتماعی عینیت بخشیدند، سالار شهیدان حضرت حسین بن علی(ع) بود .

او تاریکی هایی را که در مسیر حرکت معنوی و تکامل بشریت قرار داشت با نور هدایت از میان برد و طلوع فجر هدایت را در افق دل های جویندگان حقیقت و پویندگان طریق سعادت، بشارت داد.

او معلم راستینی بود که در راستای تحقق رسالت جد بزرگوارش رسول اکرم(ص) با مبارزه و پیکار با مظاهر فساد و نابودی بیداد و بیدادگری و اقامه مکتب ایمان و عدل، درس های آموزنده و سرنوشت سازی را به انسان ها آموخت.

او قیام کرد تا امت اسلامی را به صلاح و فلاح رهنمود گردد و حاکمیت الله را با اجرای فریضه امر به معروف و نهی از منکر در جامعه اسلامی تحقق بخشد .

قداست هدف و نیت خالص آن بزرگوار، جاودانگی یاد و نامش را در میان امت ها و ملت ها در پی داشت و بشریت هرگز او را فراموش نخواهد کرد چرا که او اسوه همه خوبی هاست.

اولین زائر، بالاترین افتخار

عطیه عوفی می گوید: با جابربن عبدالله به عزم زیارت قبر حسین (ع) بیرون آمدم و چون به کربلا رسیدیم جابر نزدیک شط فرات رفته و غسل کرد و ردایی همانند شخص مُحرِم بر تن نمود و همیانی را گشود که در آن بوی خوش بود و خود را معطر کرد و هر قدمی که بر می داشت ذکر خدا می گفت تا نزدیک قبر مقدس رسید و به من گفت: دستم را بر روی قبر بگذار ! چون چنین کردم، بر روی قبر از هوش رفت.

من آب بر روی جابر پاشیدم تا به هوش آمد، آنگاه سه مرتبه گفت: «یا حسین !» سپس گفت: «حبیب لا یجیب حبیبه !»، و بعد اضافه کرد: چه تمنای جواب داری که حسین در خون خود آغشته و بین سر و بدنش جدایی افتاده است!! و گفت: « فاشهد انک ابن سید المومنین و ابن حلیف التقوی و سلیل الهدی و خامس اصحاب الکساء و ابن سید نقباء و ابن فاطمه سیده النساء ...»

« من گواهی می دهم که تو فرزند بهترین پیامبران و فرزند بزرگ مومنین می باشی  تو فرزند سلاله هدایت و تقوایی و پنجمین نفر از اصحاب کساء و عبایی ، تو فرزند بزرگ نقیبان و فرزند فاطمه سیده بانوانی ، و چرا چنین نباشد که دست سید المرسلین تو را غذا داد و در دامن پرهیزگاران پرورش یافتی و از پستان ایمان شیر خوردی و پاک زیستی و پاک از دنیا رفتی و دل های مومنان را از فراق خود اندوهگین کردی پس سلام و رضوان خدا بر تو باد، تو بر همان طریق رفتی که برادرت یحیی بن ذکریا شهید گشت.»

آنگاه چشمش را به اطراف قبر گردانید و گفت :

«السلام علیک ایتها الارواح التی حلت بفناء الحسین و اناخت برحله ، ...»

« سلام بر شما ای ارواحی که در کنار حسین نزول کرده و آرمیده اید ، گواهی می دهم که شما نماز را به پا داشته و زکات را ادا نموده و به معروف امر و از منکر نهی کردید، و با ملحدین و کفار مبارزه وجهاد کرده و خدا را تا هنگام مردن عبادت نمودید.»

و اضافه نمود: به آن خدایی که پیامبر را به حق مبعوث کرد ما در آنچه شما شهدا در آن وارد شده اید شریک هستیم.

عطیه می گوید: به جابر گفتم ما کاری نکردیم! اینان شهید شده اند.

گفت: ای عطیه! از حبیبم رسول خدا(ص) شنیدم که فرمود:

«من احب قوماً حشر معهم و من احب عمل قومٍ اشرک فی عملهم »

«هر که گروهی را دوست داشته باشد با همانان محشور گردد، و هرکه عمل جماعتی را دوست داشته باشد در عمل آنها شریک خواهد بود »

گزیده ای از کتاب قصه کربلا به نوشته حجة الاسلام و المسلمین علی نظری منفرد