انتظار منجی از سویی عاملی برای پایداری و شکیبایی در برابر سختی ها و مشکلات عصر غیبت و از سویی دیگر عاملی برای پویایی و تحرک شیعیان و آماده باش همیشگی آنان است . بر اساس تعالیم ائمه اطهار منتظر باید هر لحظه آماده ظهور باشد و زندگی خود را چنان سامان دهد که هر زمان اراده خداوند به ظهور تعلق گرفت بتواند با سربلندی در پیشگاه حجت خدا حاضر شود .

یک سوال : اگر امام زمان همین جمعه ظهور کنند ما چقدر خود را آماده کرده ایم و آیا اصلاً روی دیدن مولایمان را داریم …؟ و یا شاید …

انتظار ظهور حجت در آینده ای نا مشخص هم بیم دهنده و هم نوید بخش است ؛ از آن جهت بیم دهنده است که منتظر با خود می گوید شاید همین امسال ، شاید همین ماه و شاید همین هفته ظهور رخ دهد . در نتیجه خود را مهیای پاسخ گویی در برابر پیشوای خود می کند. و خود را از گناهان دور نگه می دارد. و از آن جهت امید بخش است که فرد خود را از این حادثه دور نمی یابد و در نتیجه احساس می کند که در عصر ظهور قرار دارد و هر لحظه انتظار حکومت عدل الهی را دارد.

در نتیجه تعیین زمان برای ظهور برخلاف مفهوم و فلسفه انتظار است و چه بسا منتظر را به سستی و یا نا امیدی بکشاند.

داستان ارتداد قوم یهود و گوساله پرست شدن آنها در پی تأخیر ده روزه حضرت موسی در تاریخ مشهور است و این هشداری است به همه کسانی که در پی تعیین وقت برای ظهور اند.

این هوشیاری اهل بیت بوده است که تمام کسانی را که برای ظهور زمان تعیین می کنند را دروغ گو خوانده اند و همین امر باعث شده که مسلمین را از مسیر انحراف دور نگه دارند. و شاید بهتر باشد که بگوییم هوشیاری اهل بیت در مسئله انتظار رمز پایداری و پویایی شیعیان است.