بیست سال سپری شد و هرساله با اشک ها و خون دل هایمان داغ خود را در فراغ و دوری آن یار سفر کرده زنده کردیم . همان کسی که بزرگترین میراثش یعنی انقلاب اسلامی را به ما سپرده بود . راستی از خود پرسیده ایم از این میراث چگونه محافظت کردیم . من و تو و دیگران هریک برای حفظ این نظام مقدس چه کردیم . تلاشی که برای حفظش نکردیم هیچ ، با تبر به ریشه اش میزنیم . دیگر بس است چرا به اصل خود باز نمی گردیم . فرهنگ عظیممان کجا رفته چرا باز نمی گردیم.

امام که رفت اما یادش و راهش همچنان هست اگر می خواهیم روزی از کردارمان پشیمان نشویم باید راه امام را ادامه دهیم. و بهترین چراغ روشن در این راه وجود نازنین رهبرمان حضرت آیت الله خامنه ای است. پس همگی با ولایت تا شهادت.

سال ها می گذرد حادثه ها می آید           انتظار فرج از نیمه خرداد کشم

اما نکته ای که به خاطر انتخابات می گویم:

مگر امام صادق(ع) نفرمودند که «زینت ما باشید». ولی با این کار ها ما چون خاری بر چشمان ایشان هستیم . بیایید خود را اصلاح کنیم . مگر این دو روز دنیا چه دارد که آنچنان به آن چسبیده ایم که یادمان رفته که آخرتی هم هست . به راحتی به هم تهمت می زنیم و هر گونه ناروا را به هم نسبت می دهیم . نصیحت های امام (ره) را فراموش کرده ایم؟ شاید هم به عمد در مسیر دشمنان قدم بر می داریم !؟ نمی دانم چه بگویم آنقدر می دانم که پاسخ این همه بدی ما را خدا خواهد داد . حال اگر امروز ندهد فردا خواهد داد.

بیایید از امروز دیگر قلب امام زمانمان را جریحه دار نکنیم. بیایید از امروز خوب باشیم . آنقدر سال ها بیاید که ما در زیر خاک باشیم و ناتوان از انجام کار پس ای مسلمان تا دیر نشده دستی برآر.